Υιοθεσία: Προϋποθέσεις και δικαιώματα

Γράφει η
ΑΝΘΗ Τ. ΚΑΣΚΑΜΑΝΙΔΟΥ
Δικηγόρος παρ’ Εφέταις,
Μ.Δ.Ε.
τηλ. 23920-20006

Η υιοθεσία είναι μια νομική διαδικασία, μέσω της οποίας δημιουργούνται σχέσεις γονέα και παιδιού, χωρίς ενδιάμεση βιολογική σύνδεση. Λόγω της σπουδαιότητας της διαδικασίας, κρίνεται απαραίτητη η μεσολάβηση ενός δικαστή και η επισταμένη έρευνα της κοινωνικής υπηρεσίας για να διασφαλιστεί πρωτίστως το συμφέρον του υιοθετούμενου παιδιού.
Κατά την ελληνική νομοθεσία, η υιοθεσία συντελείται με δικαστική απόφαση, η οποία εκδίδεται μετά από αίτηση του υποψήφιου θετού γονέα. Η υιοθεσία επιτρέπεται μόνο όταν το πρόσωπο που υιοθετείται είναι ανήλικο. (Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η υιοθεσία ενηλίκου όταν υπάρχει βαθμός συγγένειας μέχρι τέταρτου βαθμού με τον θετό γονέα.)
Ο θετός γονέας πρέπει να έχει ηλικία από 30 μέχρι 60 ετών και η διαφορά ηλικίας με το παιδί να είναι μεταξύ 18 και 50 ετών. Ο υποψήφιος γονέας πρέπει να εμφανιστεί αυτοπροσώπως στο δικαστήριο για να δηλώσει τη συναίνεσή του, όπως επίσης και οι βιολογικοί γονείς του παιδιού -εφόσον είναι γνωστοί- όχι όμως νωρίτερα από 3 μήνες μετά τη γέννηση. Αν το υιοθετούμενο παιδί είναι πάνω από 12 ετών ή έχει την κατάλληλη ωριμότητα, δηλώνει και το ίδιο τη συναίνεσή του μπροστά στο δικαστή. Αν τυχόν δεν είναι γνωστοί οι γονείς ή υπάρχει άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα, η συναίνεση δίνεται από την αρμόδια κοινωνική υπηρεσία που προστατεύει το παιδί ή αναπληρώνεται από τον ίδιο τον δικαστή, με αιτιολογημένη απόφασή του. Ο δικαστής μπορεί, επίσης, να συμβουλευτεί και άλλους συγγενείς του παιδιού, εφόσον αυτό είναι εφικτό ή τα παιδιά που τυχόν έχει ήδη ο θετός γονέας, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους.
Η διαδικασία της υιοθεσίας παραμένει μυστική για τους τρίτους. Το θετό παιδί, όμως, έχει το δικαίωμα, αφότου ενηλικιωθεί, να πληροφορείται τα στοιχεία των φυσικών του γονέων από τους θετούς του γονείς και από κάθε αρμόδια αρχή.
Μετά την ολοκλήρωση της υιοθεσίας, διακόπτεται κάθε δεσμός του παιδιού με τους φυσικούς του γονείς ακόμα και η επικοινωνία. Το παιδί εντάσσεται πλήρως στην οικογένεια του θετού γονέα και των συγγενών του, με όλα τα προβλεπόμενα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις για το ίδιο αλλά και για τα δικά του παιδιά στο μέλλον. Λαμβάνει το επίθετο του θετού γονέα, αλλά έχει το δικαίωμα –εφόσον το επιθυμεί κατά την ενηλικίωσή του- να προσθέσει και το επίθετο που είχε πριν την υιοθεσία. Ο θετός γονέας μπορεί ακόμα να ζητήσει από το δικαστή να αλλάξει και το κύριο όνομα του παιδιού, εφόσον αυτό είναι προς το συμφέρον του.
Η υιοθεσία μπορεί να προσβληθεί ως άκυρη μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις, εφόσον υπήρξε πλάνη, απάτη ή απειλή των προσώπων που συναίνεσαν σε αυτή. Μπορεί, επίσης, να λυθεί με κοινή αίτηση του θετού γονέα και του θετού παιδιού ενώπιον του δικαστηρίου, οπότε και αναβιώνουν οι δεσμοί με τους φυσικούς γονείς. Επίσης, αν τυχόν ο θετός γονέας και το θετό τέκνο τελέσουν γάμο μεταξύ τους, η υιοθεσία λύνεται αυτόματα και αναδρομικά.

Advertisements

Υποβολή σχολίου (ακόμη και ανώνυμα ως Guest). Τα στοιχεία που ακολουθούν είναι προαιρετικά.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s